خویشاوندی در زبان ترکمن

زبان ترکمنی در بیان روابط خویشاوندی بسیار غنی و ظریف است. استاد عبدالرحمان آخوند تنگلی در این باره می نویسد: «توانایی زبان ترکمنی در توصیف شبکه خویشاوندی در میان دیگر زبان ها (حتی عربی) بی نظیر است.» (فضائل الترکممان ص 87)
مجموعه این واژگان در زبان ترکمنی بسته به لهجه های گوناگون متفاوت است و موارد اختلاف در جای خود توضیح داده خواهد شد. (حروف اختصاری «ی»، «گ» و «ت» به ترتیب لهجه های یموت و گوگلان و تکه است.)
اصطلاخات خویشاوندی را در وهله اول به دو گروه نسبی و سببی می توان تقسیم نمود:

- شبکه اصطلاحات نسبی
1- آتا (دأده) : پدر (ت: قاقا)
2- انه (اجه، نأنه) : مادر ( گ: انه)
3- قاقا : پدر بزرگ پدری (ت: آتا)
4- اجه (انه) : مادر بزرگ پدری
5- بابا : پدر بزرگ مادری
6- ماما : مادر بزرگ مادری (گ: انه)
7- آغا : برادر (بزرگتر) (گ: دویده)، عمو
8- اجکه (اکجی) : خواهر (بزرگتر) (گ: قیزییا)، عمه (گ: بی بی)
9- دایی : دایی، پسر دایی
10- دایزا : خاله، دختر دایی
11- قیز دوغان (اویا) : خواهر
12- ارکک دوغان (قارداش) : برادر
13- اوغوُل : پسر 
14- قیز : دختر 
15- آغتیق : نوه 
16- چاولیق : نبیره 
17- یوُِولوُق (سوُولوُق) : نبیره 
18- قاولیق : نبیره 
19- یاولیق : نبیره 
20- تاتلیق : نبیره 
21- دوغان اوغلان : عموزاده
22- دولان اوغلان : نسبت فرزندان دو عمو زاده به همدیگر
23- چیقان : پسرخاله، دختر خاله
24- یگن : پسر عمه، دختر عمه، خواهر زاده
25- اینی : برادر (کوچکتر)، برادر زاده (پسر)
26- باجی : خواهر (کوچکتر)، برادرزاده (دختر)

- شبکه اصطلاحات سببی
1- أر (آدمی) : شوهر
2- هلی (ماشغالا) : زن
به اولین همسر «باشداش» گفته می شود.
3- کؤرکن : داماد، شوهر عمه، شوهر خواهر (ت: گییو) (گ: کؤرک)
4- گلین : عروس، زن برادر (کوچکتر)
5- گلئجه (ینگه) : زن عمو، زن برادر (بزرگتر) (گ: گلمی، ینگه)
6- گلین دایزا : زن دایی
7- باجا : باجناق
8- اِلتی : جاری ( و نیز به معنای هوو)
9- گونی : هوو
10- یووورجی : برادر (کوچکتر) همسر (زن یا شوهر)
11- بالدیز : خواهر (کوچکتر) همسر
12- قایین آغا : برادر (بزرگتر) همسر
13- قایین اِکِجی : خواهر (بزرگتر) همسر
14- قایین آتا : پدر همسر
15- قایین انه : مادر همسر
همانگونه که می بینید در زبان ترکمنی بسته به بزرگتر و کوچکتر بودن فرد مورد نظر، برای بیان یک نسبت گاه از دو اصطلاح استفاده می شود. ( مانند یوورجی و قایین آغا) نکته دیگر این که اصطلاحاتی همچون «یووورجی» تنها محدود به معانی ذکر شده نبوده عموما به معنای «اینی» (یعنی برادر (کوچکتر) و پسر برادر و ...) با معانی اصطلاحات خویشاوندی دیگر رایج در زبان ترکمنی در ارتباط مستقیم می باشد.
صفت «قایین» سببی بودن رابطه خویشاوندی را می رساند. همچنین صفت « اؤوی» نشان دهنده ناتنی بودن نسبت است، مانند « اؤوی دوغان » (برادر ناتنی) و « اؤوی انه » (نامادری) و ...
دوغان (برادر و خواهر) بر سه گونه است:
1- قارنی بیر : از یک پدر و مادر
2- سؤیتلش : از یک مادر
3- آتاداش : از یک پدر
اما ذکر این نکته ضروری است که واژه هایی همچون دوغان تنها در مفهوم خویشاوندی نسبی به کار نمی رود و علاوه بر این مفاهیم، می تواند معانی دیگری را القاء نماید. مثلا «دوغانلیق» (برادر خوانده و ...)، « دوغان اوقوشان » (عقد اخوت بسته )، «قیامتلیق دوغان» (برادر اخروی و ...)، «امیشن» ( برادر رضاعی و ...) که توضیح درباره جایگاه هر یک از آنها در فرهنگ ترکمن در این مختصر نخواهد گنجی

/ 1 نظر / 33 بازدید
ناصر

سلام چقدر زبان ترکمنی به زبان آذری ما نزدیکه! من که فکر می کردم اصلا زبان ترکمن رو نمیشه فهمید. یاشاسن آنا یوردمو آذربایجان یاشاسن قوجا تبریزیم و یاشاسن ترکمن یوردی.